Afsluiting

28 juli

 

Laatste bericht!

Als altijd is het weer voorbij gevlogen. Die eerste weken gaan altijd erg langzaam maar de laatste week vliegt voorbij. Alles proberen af te ronden zodat de mannen door kunnen bouwen zonder al te veel fouten, laatste cadeautjes uitdelen en vooral veel afscheid nemen. Vooral onze bouwers vinden het lastig dat ik wegga. Ze hebben me hard nodig, maar sommige zien ook in dat dit de enige manier is dat ze het zelf leren. Luke en Nick hebben belooft dat ze een oogje in het zeil houden en alle vragen door communiceren. Kortom dat moet helemaal goed komen!

Bouw Assembly Hall

Misschien niet zo relevant voor de stichting maar wel enorm belangrijk voor mij persoonlijk waren de zakelijke besprekingen in de laatste dagen. Afgelopen vrijdag was de grote afspraak dan eindelijk daar. Na 3 uur wachten op de nationale boerderijdag (ministers aanwezig en directies van alle grote boerderijen in Kenia) was het dan eindelijk zover mijn bespreking met de directeur van ADC (Architectural Development Corporation). In 5 minuten tijd heb ik hem alles uitgelegd en vroeg hij mij een kostenberekening te sturen voor één van zijn boerderijen. Grappig genoeg heeft hij MWM Architectuur (prive bedrijf van Michiel) gevraagd Japata ADC uit te werken (de buren van Bob en Bea). Hopelijk kan ik jullie volgende week berichten dat ik mij namens mijn bedrijf in ga zetten voor overheidsboerderijen in Kenia. Ongeveer hetzelfde wat ik de afgelopen 4 jaar voor Bob en Bea heb gedaan!

Gisteren had ik nog wat laatste besprekingen met Sophie (Desece) en Leah (Japata ADC). Tussendoor komt er een man aan mijn tafel staan, hij vraagt of ik Michael de architect van Mt Elgon ben. Verbaasd zeg ik ja, en verteld hij me dat hij de ingenieur van de bisschop van Kitale is. Ze hebben gisteren avond nog een vergadering over Mt Elgon gehad waar mijn ontwerp voor de kerk is voorgedragen. De bisschop was schijnbaar onder de indruk en heeft goedkeuring gegeven voor de verdere ontwikkeling van het ontwerp! Daarbij wist hij te melden dat 3 november de eerste schop de grond in zal gaan, dus zal volgend jaar rond deze tijd mijn eerste kerk gebouwd zijn. Ik kan jullie moeilijk uitleggen hoe gigantisch belangrijk dat voor me is. Het is voor mij de grootst mogelijke beloning voor de afgelopen 4 jaar.

Als altijd moet ik even een aantal mensen noemen die achter de schermen een enorme steun voor me zijn tijdens mijn reizen (volgorde is at rondom ;) ): Pascale, Maaike, Beata, Tom (vanuit Argentinië), Leonie, Maciej (visualisaties) Bob en Bea. Daarbij moet ik Ad even in het bijzonder bedanken voor zijn ondersteuning die deze reis mogelijk heeft gemaakt. Met als bijzondere afsluiting mijn gedachten die altijd uitgaan naar mijn ouders, lieve zussen, zwagers, neefjes en nichtje!

Namens Back2Africa, Elimu Mount Elgon en de Mt Elgon Trust bedank ik jullie allemaal voor jullie interesse in deze reis. Het was misschien wat kort maar er zullen nog vele reizen volgen, hopelijk met jullie interesse en steun.

Warme groet vanuit een koude Nairobi,
Michiel
Kwamé Koko Kalonzo Wekesa (aka voorzitter Back2Africa)

15 juli t/m 24 juli

 

10 dagen spijbelen tijd voor een update

Beste allemaal jullie moeten mij maar even vergeven voor de lange radiostilte. Mijn bezoek, de afwezigheid van Bob en Bea en de grote sprongen die ik met MWM heb gemaakt hebben al mijn tijd en aandacht opgenomen. Maar na 10 dagen moet ik toch echt even wat van me laten horen!

Zoals jullie kunnen zien op de foto’s gaat de bouw als een speer. Ik ga het nog vaak zeggen maar we hebben nog nooit zo snel gebouwd als nu. Elk project worden we efficiënter, sneller en vooral kwalitatief beter! Mede dankzij onze constructeur kunnen we nu met veel hogere kwaliteit bouwen. Dit houdt wel in dat we 4 x zoveel staal gebruiken als normaal en bijna 2 keer zoveel beton. Dit heeft natuurlijk behoorlijke financiële consequenties, maar we moeten we ons gaan afvragen of we iets voor 20 jaar bouwen of voor 80 jaar. Het antwoord kunnen jullie al wel zien; het is 80 jaar geworden. Na veel bijsturen en bijstellen was het vorige week dan eindelijk zo ver, we konden de wapening gaan plaatsen! We hadden enorm veel mensen die kwamen kijken, vooral omdat ze nog nooit zoiets hadden gezien. Daarbij veel vragen wat het nu precies ging worden, sommige mensen dachten dat ik iets in de grond ging bouwen ( bunker ;) )

Natuurlijk was het passen en meten, de fundering sparing was alles behalve precies (zelfs met speciaal gegoten afstandhouders). We hadden dus behoorlijk wat werk om de wapening goed op zijn plaats te krijgen. Gelukkig konden we vorige week vrijdag dan eindelijk beginnen met het storten van de fundering!

De afgelopen weken ben ik samen met het dorp druk bezig geweest om de 300 gaten voor het aanplanten van de bamboe te graven. Ja, ook ik heb mijn steentje bijgedragen. Resultaat: binnen 10 minuten; 6 blaren (ik ben ook niks gewend). Na drie dagen te hebben gegraven (vorige week en deze week… je moet iets op je vrije zondag) waren alle gaten klaar. Ter afsluiting had ik lekker warme thee en mandazi (broodjes) geregeld. Je zal het niet zeggen maar aan het einde van de middag is het hier gewoon koud (10 graden). Maar belangrijkste is dat het gisteren dan eindelijk zo ver was, dat we met het planten konden beginnen, ik ben zo vrij geweest om de planten te dopen met de naam matumaini (hoop).

De laatste paar dagen gaan ook erg druk worden, dit ivm een overlijden in de familie van Asembo (vertrekt vanmiddag). Ik ga mijn best doen om samen met zijn beste fundi (bouwvakker) zo ver mogelijk te komen met het staalwerk. Hopelijk kan Asembo dan dinsdag of woensdag de vloer gaan storten!

12 juli t/m 14 juli 2013

Vrijdag 12 juli

Foto’s met dank aan Jesse, de nieuwe huisfotograaf van Back2Africa ;)  

Het afgraven van de bouwput gaat als een speer en onze metaalbewerker werkt erg rap, nu nog even druk zetten op het aanleveren van materialen. Conform de planning willen we woensdag starten aan het storten van de funderingsbalk. Voordat we dat kunnen doen zullen we grote stenen moeten hebben en grind als ondergrond voor de vloer. Dit gaan we dan verdichten en op de juiste hoogte brengen om vervolgens het staal op te gaan stellen. Maar vandaag heb ik hulpjes met me meelopen. Jesse (een vriend van de Andersen familie) heeft als grote liefde fotografie dus voor mij super handig. Nu kan hij mooi foto’s maken terwijl ik aan het werk ben.

Op de bouwplaats moeten we de aanleg diepte en breedte van de fundering weer controleren.
Voor de jongens is het een heel gepuzzel hoe de constructie in elkaar zit, maar ze vonden het erg leuk om alle projecten te zien. Het blijft toch altijd wel bijzonder dat we in zo’n korte tijd zoveel hebben weten te bouwen. Luke en Asembo hebben inmiddels een voorlopige berekening af en gedurende de middag ben ik druk aan het werk om alles door te rekenen en bij te stellen. Uiteindelijk zullen we te weinig budget hebben voor het meubilair van de hal en zullen we ook wat moeten knagen aan het budget voor de afwatering van het terrein. We zullen bij het afronden van de fundering + vloer even moeten kijken hoe we uitkomen en een berekening van de uiteindelijk kosten maken. Dit moeten we dan even naar onze partner stichting Elimu Mount Elgon koppelen om zeker te zijn dat we zo verder kunnen.

 

Zaterdag 13 juli

De zaterdagen zijn altijd wat luier dan de andere dagen. Maar helaas kom ik er vroeg op de ochtend achter dat het grind niet vanuit Moi’s bridge geleverd zal worden maar vanuit de farm moet komen. Dat is normaal niet zo’n punt maar het is op het moment enorm druk, we kunnen niet zomaar beslag leggen op de tractor en grind van de farm. Ook kom ik erachter dat de betonmixer niet terug is gegeven aan ons, sinds we hem uit hadden geleend aan de farm. Zoals hij er nu bij staat kunnen we hem niet verrijden en niet starten. Kortom beetje balen, maar hup motor pakken en regelen die handel! Om 9:00 staat er een tractor paraat en begeven we ons richting de graaf plek voor het grind. Terug op het kantoor snel de reparatie regelen voor de mixer en even de laatste voorbereidingen maken voor vanmiddag. Om 15:00 gaan namelijk de eerste schoppen de grond in voor het afgraven van de 300 gaten voor het 2bamboe project!
Ik heb Martin even gebeld of hij jongens kan regelen van de middelbare school die ons komen helpen en of Asembo ons schoppen en markeer palen kan lenen voor het graven.

Na een snelle lunch neem ik mijn twee super hulpjes mee naar het dorp. Er zijn welgeteld al 3 mensen van de 94 huishoudens, maar polè polè (rustig rustig) T.I.A (this is africa)! In de tussentijd kan ik dan mooi met de jongens de maatvoering uitzetten voor de gaten (60cm x 60cm x 40cm) en 1,5 meter uit elkaar. Bij het slaan van de eerste markeerpaal komen de eerste mensen al aan. De gemeenschap heeft er zin in en staan met hun schoppen en jembé’s (grond gereedschap) al in de startblokken om de eerste gaten te mogen graven. Niet veel later is het een drukte van jewelste, zoveel kinderen en ouders die hun handen uit de mouwen steken!
Uiteindelijk sluiten we om 18:30 tevreden af met 138 gaten! volgende week zaterdag nog zo’n sessie voor de rest van de gaten. Hopelijk kan ik dan nog vlak voor vertrek de bamboeplanten in de grond plaatsen met de gemeenschap (ze komen zondag 21-07 aan).

 

Zondag 14 juli

Conform de planning zou ik vandaag weer lekker gaan voetballen met Elvis en een mooie bamboe hut bouwen. Helaas liep de dag door omstandigheden helemaal anders. Maar een dagje de hulpjes op sleeptouw nemen is net zo leuk. Allereerst Bob eens helpen, die had veel last van wespen op de squashbaan. Dus gif spuiten en schoonvegen die handel! Daarna vroegen de jongens of ik met ze wilde squashen, nog nooit gedaan maar was wel erg tof!
Geloof me dat sporten op zee niveau en 2600 meter hoogte wel echt even wat anders is. Ik stond als een bejaarde man te hijgen en om me heen te zwaaien..

Na een stevige lunch heb ik de jongens mee de kampen ingenomen. Ze wilde graag vissen in de lokale rivieren en eens zien hoe de mensen hier leven. Gelukkig hadden de jongens het ook zwaar met de middag wandeling. Maar alle vrolijke kinderen om ons heen waren een goede aanmoediging. Na een intensieve dag lekker vroeg mijn bed in gekropen om weer op te laden voor de werkweek 3!