15 juli t/m 24 juli

 

10 dagen spijbelen tijd voor een update

Beste allemaal jullie moeten mij maar even vergeven voor de lange radiostilte. Mijn bezoek, de afwezigheid van Bob en Bea en de grote sprongen die ik met MWM heb gemaakt hebben al mijn tijd en aandacht opgenomen. Maar na 10 dagen moet ik toch echt even wat van me laten horen!

Zoals jullie kunnen zien op de foto’s gaat de bouw als een speer. Ik ga het nog vaak zeggen maar we hebben nog nooit zo snel gebouwd als nu. Elk project worden we efficiënter, sneller en vooral kwalitatief beter! Mede dankzij onze constructeur kunnen we nu met veel hogere kwaliteit bouwen. Dit houdt wel in dat we 4 x zoveel staal gebruiken als normaal en bijna 2 keer zoveel beton. Dit heeft natuurlijk behoorlijke financiële consequenties, maar we moeten we ons gaan afvragen of we iets voor 20 jaar bouwen of voor 80 jaar. Het antwoord kunnen jullie al wel zien; het is 80 jaar geworden. Na veel bijsturen en bijstellen was het vorige week dan eindelijk zo ver, we konden de wapening gaan plaatsen! We hadden enorm veel mensen die kwamen kijken, vooral omdat ze nog nooit zoiets hadden gezien. Daarbij veel vragen wat het nu precies ging worden, sommige mensen dachten dat ik iets in de grond ging bouwen ( bunker ;) )

Natuurlijk was het passen en meten, de fundering sparing was alles behalve precies (zelfs met speciaal gegoten afstandhouders). We hadden dus behoorlijk wat werk om de wapening goed op zijn plaats te krijgen. Gelukkig konden we vorige week vrijdag dan eindelijk beginnen met het storten van de fundering!

De afgelopen weken ben ik samen met het dorp druk bezig geweest om de 300 gaten voor het aanplanten van de bamboe te graven. Ja, ook ik heb mijn steentje bijgedragen. Resultaat: binnen 10 minuten; 6 blaren (ik ben ook niks gewend). Na drie dagen te hebben gegraven (vorige week en deze week… je moet iets op je vrije zondag) waren alle gaten klaar. Ter afsluiting had ik lekker warme thee en mandazi (broodjes) geregeld. Je zal het niet zeggen maar aan het einde van de middag is het hier gewoon koud (10 graden). Maar belangrijkste is dat het gisteren dan eindelijk zo ver was, dat we met het planten konden beginnen, ik ben zo vrij geweest om de planten te dopen met de naam matumaini (hoop).

De laatste paar dagen gaan ook erg druk worden, dit ivm een overlijden in de familie van Asembo (vertrekt vanmiddag). Ik ga mijn best doen om samen met zijn beste fundi (bouwvakker) zo ver mogelijk te komen met het staalwerk. Hopelijk kan Asembo dan dinsdag of woensdag de vloer gaan storten!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>