15 juli t/m 24 juli

 

10 dagen spijbelen tijd voor een update

Beste allemaal jullie moeten mij maar even vergeven voor de lange radiostilte. Mijn bezoek, de afwezigheid van Bob en Bea en de grote sprongen die ik met MWM heb gemaakt hebben al mijn tijd en aandacht opgenomen. Maar na 10 dagen moet ik toch echt even wat van me laten horen!

Zoals jullie kunnen zien op de foto’s gaat de bouw als een speer. Ik ga het nog vaak zeggen maar we hebben nog nooit zo snel gebouwd als nu. Elk project worden we efficiënter, sneller en vooral kwalitatief beter! Mede dankzij onze constructeur kunnen we nu met veel hogere kwaliteit bouwen. Dit houdt wel in dat we 4 x zoveel staal gebruiken als normaal en bijna 2 keer zoveel beton. Dit heeft natuurlijk behoorlijke financiële consequenties, maar we moeten we ons gaan afvragen of we iets voor 20 jaar bouwen of voor 80 jaar. Het antwoord kunnen jullie al wel zien; het is 80 jaar geworden. Na veel bijsturen en bijstellen was het vorige week dan eindelijk zo ver, we konden de wapening gaan plaatsen! We hadden enorm veel mensen die kwamen kijken, vooral omdat ze nog nooit zoiets hadden gezien. Daarbij veel vragen wat het nu precies ging worden, sommige mensen dachten dat ik iets in de grond ging bouwen ( bunker ;) )

Natuurlijk was het passen en meten, de fundering sparing was alles behalve precies (zelfs met speciaal gegoten afstandhouders). We hadden dus behoorlijk wat werk om de wapening goed op zijn plaats te krijgen. Gelukkig konden we vorige week vrijdag dan eindelijk beginnen met het storten van de fundering!

De afgelopen weken ben ik samen met het dorp druk bezig geweest om de 300 gaten voor het aanplanten van de bamboe te graven. Ja, ook ik heb mijn steentje bijgedragen. Resultaat: binnen 10 minuten; 6 blaren (ik ben ook niks gewend). Na drie dagen te hebben gegraven (vorige week en deze week… je moet iets op je vrije zondag) waren alle gaten klaar. Ter afsluiting had ik lekker warme thee en mandazi (broodjes) geregeld. Je zal het niet zeggen maar aan het einde van de middag is het hier gewoon koud (10 graden). Maar belangrijkste is dat het gisteren dan eindelijk zo ver was, dat we met het planten konden beginnen, ik ben zo vrij geweest om de planten te dopen met de naam matumaini (hoop).

De laatste paar dagen gaan ook erg druk worden, dit ivm een overlijden in de familie van Asembo (vertrekt vanmiddag). Ik ga mijn best doen om samen met zijn beste fundi (bouwvakker) zo ver mogelijk te komen met het staalwerk. Hopelijk kan Asembo dan dinsdag of woensdag de vloer gaan storten!

12 juli t/m 14 juli 2013

Vrijdag 12 juli

Foto’s met dank aan Jesse, de nieuwe huisfotograaf van Back2Africa ;)  

Het afgraven van de bouwput gaat als een speer en onze metaalbewerker werkt erg rap, nu nog even druk zetten op het aanleveren van materialen. Conform de planning willen we woensdag starten aan het storten van de funderingsbalk. Voordat we dat kunnen doen zullen we grote stenen moeten hebben en grind als ondergrond voor de vloer. Dit gaan we dan verdichten en op de juiste hoogte brengen om vervolgens het staal op te gaan stellen. Maar vandaag heb ik hulpjes met me meelopen. Jesse (een vriend van de Andersen familie) heeft als grote liefde fotografie dus voor mij super handig. Nu kan hij mooi foto’s maken terwijl ik aan het werk ben.

Op de bouwplaats moeten we de aanleg diepte en breedte van de fundering weer controleren.
Voor de jongens is het een heel gepuzzel hoe de constructie in elkaar zit, maar ze vonden het erg leuk om alle projecten te zien. Het blijft toch altijd wel bijzonder dat we in zo’n korte tijd zoveel hebben weten te bouwen. Luke en Asembo hebben inmiddels een voorlopige berekening af en gedurende de middag ben ik druk aan het werk om alles door te rekenen en bij te stellen. Uiteindelijk zullen we te weinig budget hebben voor het meubilair van de hal en zullen we ook wat moeten knagen aan het budget voor de afwatering van het terrein. We zullen bij het afronden van de fundering + vloer even moeten kijken hoe we uitkomen en een berekening van de uiteindelijk kosten maken. Dit moeten we dan even naar onze partner stichting Elimu Mount Elgon koppelen om zeker te zijn dat we zo verder kunnen.

 

Zaterdag 13 juli

De zaterdagen zijn altijd wat luier dan de andere dagen. Maar helaas kom ik er vroeg op de ochtend achter dat het grind niet vanuit Moi’s bridge geleverd zal worden maar vanuit de farm moet komen. Dat is normaal niet zo’n punt maar het is op het moment enorm druk, we kunnen niet zomaar beslag leggen op de tractor en grind van de farm. Ook kom ik erachter dat de betonmixer niet terug is gegeven aan ons, sinds we hem uit hadden geleend aan de farm. Zoals hij er nu bij staat kunnen we hem niet verrijden en niet starten. Kortom beetje balen, maar hup motor pakken en regelen die handel! Om 9:00 staat er een tractor paraat en begeven we ons richting de graaf plek voor het grind. Terug op het kantoor snel de reparatie regelen voor de mixer en even de laatste voorbereidingen maken voor vanmiddag. Om 15:00 gaan namelijk de eerste schoppen de grond in voor het afgraven van de 300 gaten voor het 2bamboe project!
Ik heb Martin even gebeld of hij jongens kan regelen van de middelbare school die ons komen helpen en of Asembo ons schoppen en markeer palen kan lenen voor het graven.

Na een snelle lunch neem ik mijn twee super hulpjes mee naar het dorp. Er zijn welgeteld al 3 mensen van de 94 huishoudens, maar polè polè (rustig rustig) T.I.A (this is africa)! In de tussentijd kan ik dan mooi met de jongens de maatvoering uitzetten voor de gaten (60cm x 60cm x 40cm) en 1,5 meter uit elkaar. Bij het slaan van de eerste markeerpaal komen de eerste mensen al aan. De gemeenschap heeft er zin in en staan met hun schoppen en jembé’s (grond gereedschap) al in de startblokken om de eerste gaten te mogen graven. Niet veel later is het een drukte van jewelste, zoveel kinderen en ouders die hun handen uit de mouwen steken!
Uiteindelijk sluiten we om 18:30 tevreden af met 138 gaten! volgende week zaterdag nog zo’n sessie voor de rest van de gaten. Hopelijk kan ik dan nog vlak voor vertrek de bamboeplanten in de grond plaatsen met de gemeenschap (ze komen zondag 21-07 aan).

 

Zondag 14 juli

Conform de planning zou ik vandaag weer lekker gaan voetballen met Elvis en een mooie bamboe hut bouwen. Helaas liep de dag door omstandigheden helemaal anders. Maar een dagje de hulpjes op sleeptouw nemen is net zo leuk. Allereerst Bob eens helpen, die had veel last van wespen op de squashbaan. Dus gif spuiten en schoonvegen die handel! Daarna vroegen de jongens of ik met ze wilde squashen, nog nooit gedaan maar was wel erg tof!
Geloof me dat sporten op zee niveau en 2600 meter hoogte wel echt even wat anders is. Ik stond als een bejaarde man te hijgen en om me heen te zwaaien..

Na een stevige lunch heb ik de jongens mee de kampen ingenomen. Ze wilde graag vissen in de lokale rivieren en eens zien hoe de mensen hier leven. Gelukkig hadden de jongens het ook zwaar met de middag wandeling. Maar alle vrolijke kinderen om ons heen waren een goede aanmoediging. Na een intensieve dag lekker vroeg mijn bed in gekropen om weer op te laden voor de werkweek 3!

 

 

 

2 juli t/m 11 juli 2013

Beste Back2Africa-achterban!

Het is weer zover! Michiel zit op de berg in Kenia, Mount Elgon. Door middel van deze blog gaat hij ons op de hoogte houden van al zijn werkzaamheden, ervaringen en vorderingen. 

Ir. Michiel Smits is verantwoordelijk voor het discipline ‘Bouw’ binnen Back2Africa. Daarnaast is hij voorzitter en oprichter, samen met Lars Hoogduin (Water) en Tom Adams (Educatie). Een van de grootste bouwprojecten van Back2Africa, bevindt zich op Mount Elgon in Kenia. Daar heeft Michiel sinds 2009 al een kleine 20 projecten gerealiseerd in samenwerking met de Mount Elgon Trust en Elimu Mount Elgon. Voor een overzicht van deze projecten kijk dan onder het tabje ‘Projecten’, u kunt hier per jaar alles terug vinden.

Veel lees plezier! En voel u vrij om een berichtje voor Michiel achter te laten.

 

Beste Allemaal,

Gedurende de aankomende 28 dagen ga ik jullie middels deze pagina op hoogte houden van mijn vorderingen!

Met warme groet uit Kenia,
Michiel

 

Dinsdag 02-07

Na een korte nacht in Nairobi moest ik al weer om 4:30 op voor mijn vlucht naar Eldoret.
Deze vlucht duurde maar 45 minuten maar helaas duurt de reis van Eldoret naar Mt Elgon vier keer zo lang. Maar gezellig hobbelen met Francis (de vaste taxi chauffeur) door het fantastische landschap, is nooit een straf. Bij aankomst op de farm rond het einde van de ochtend was het meteen al duidelijk dat ik direct aan de slag moest. Het doel van mijn reis is; om bij vertrek de bijeenkomsthal bij de middelbare school tot aan de kolomhoogte af te hebben. Normaal zou dat niet echt een probleem hoeven te zijn maar omdat ik maar 26 effectieve dagen aanwezig ben, maakt dat het bijzonder lastig. Na een snelle hap thuis ben ik langs het kantoor gegaan om met Luke (financiële man en besteller van alle materialen) mijn plan te bespreken. Het zal jullie niet verbazen dat hij niet echt enthousiast was. Maar na gezellig wat gekletst te hebben en mijn tekeningen toe te hebben gelicht, had ook Luke er alle vertrouwen in!
Na deze bespreking ben ik even gaan zitten om een aantal taken uit te werken. Hoogste prioriteit is het bepalen van de definitieve locatie voor het gebouw. Dit kan ik natuurlijk niet op eigen houtje doen dus moest Bea worden gevraagd welke optie zij het meest geschikt acht. Na dit geregeld te hebben was het tijd om met Asembo te overleggen. Op weg naar de project-locatie kwam ik voorbij Geoffrey en Mozes en kon het toch echt niet maken om zomaar voorbij te lopen zonder hallo te zeggen. Na een warm welkom besloot Geoffrey om met me mee te gaan, hij was namelijk erg nieuwsgierig naar alle plannen. Eenmaal aangekomen op de project-locatie stond Asembo letterlijk te springen dat ik er weer was. Hij zat namelijk al een tijdje te wachten tot dit project opgestart zou worden. Ook kwam ik een oude bouwvakker tegen die me vrolijk kwam begroeten. Hij vertelde mij dat hij inmiddels voor de farm werkt en dus een vaste baan heeft. Iets wat steeds vaker voorkomt, enorm fijn dat wij mensen opleiden tot zeer bekwame bouwvakkers die Bob dan weer kan gebruiken!
In de bespreking met Asembo werd mij duidelijk dat de meeste bouwvakkers weg waren omdat het werk een tijdje stil heeft gelegen. We zullen dus op korte termijn ons bouwteam moeten zien samen te stellen (50 man). We spreken af om de volgende dag het terrein te markeren waar het gebouw moet komen te staan, zodat we daarna de grond kunnen laten egaliseren door een bulldozer. Er zit namelijk een enorm verval in de grond en met een 600m2 grote vloer zullen we het toch allemaal wat grootser aan moeten pakken.
Na een overheerlijk lunch bij mijn nieuwe huisje (het kleine witte gastenverblijf) was het tijd om Bea te mailen, de bulldozer te regelen, houten paaltjes te regelen (voor het uitzetten van terrein), motor/auto checken, werkplek ordenen en last not but least de constructie-berekening. Een Nederlands bedrijf heeft namelijk voor de eerste keer de constructie volledig door gerekend. Aan mij de taak om alles in de tekening te verwerken, de materiaal hoeveelheden te bepalen en z.s.m. alles te bestellen. Aan het einde van de middag belde Bea om te helpen bij het bepalen van de positie van het gebouw.
Kortom mijn eerste dag op Mt Elgon was meteen al druk druk druk!! Gelukkig is het zo fijn om aan het einde van een lange dag heerlijk rustig thuis op de veranda te zitten en even bij te komen. Dat zal hard nodig zijn want de komende dagen zal het vast erg hectisch zijn om alle voorbereidingen af te ronden. We willen vrijdag/zaterdag het gebouw gaan uitzetten en maandag beginnen met de graafwerkzaamheden!

 

Woensdag 03-07
Bij aankomst op het kantoor staan mijn mooie witte laarzen en rode motor al op mij te wachten! Na een lang overleg met Luke en Asembo op het kantoor komen we tot de conclusie dat ik zo snel mogelijk de totaal hoeveelheid aan staal moet berekenen. We willen namelijk volgende week maandag (08-07) beginnen met het buigen van alle wapening en dus ook de graafwerkzaamheden. De rest van de ochtend bestond dus uit het maken van de constructie-tekeningen, het berekenen van de hoeveelheden en dit aan Luke doorgeven voor het bestellen. Asembo maakt op zijn beurt de grove calculatie voor de bouw (het ontwerp wat hij had liggen was oud). Iedereen dus druk aan het rekenen en regelen.

De middag stond in het kader van het uitzetten van het gebouw. Dankzij Bea wisten we precies waar het gebouw moest komen en konden we direct aan de slag. Helaas kwam ik bij aankomst op de locatie erachter dat alle oude markeringen van het terrein door kinderen waren verwijderd. We konden dus voor de 3de keer opnieuw beginnen met het uitzetten, dit heeft ons uiteindelijk de hele middag gekost. Terwijl we aan het uitzetten waren kwamen Martin (directeur/opdrachtgever) en een aantal van de nonnen kijken wat er allemaal aan de hand was. Je ziet dat zodra ik voet op het terrein zet, iedereen nieuwsgierig is wat er deze keer gebouwd zal worden!

 

Donderdag 04-07


Gedurende de nacht zware regen. Heerlijk als je lekker in een fijn huis slaapt, helaas een stuk minder voor de wegen. Altijd lastig in Afrika zodra de winter komt worden alle zandwegen een moeras. Hopelijk zal het niet te veel effect hebben op de levertijd van de materialen want we zullen ze hard nodig hebben aankomende week! Vandaag stond het afgraven van het terrein op het programma. Fantastisch dat we iemand als Nick hebben rondlopen die alles tot in de puntjes regelt. Om 9:00 stond de bulldozer netjes op het terrein en konden de graafwerkzaamheden van start. Wederom het hele complex op zijn kop, dit is namelijk de eerste keer dat we zulk groot materiaal van de farm mochten lenen. Voor ons scheelt het 2 dagen graafwerk dus het moest maar eens gezegd worden; Mount Elgon Orchards, bedankt voor de hulp! Ook de nonnen en Martin waren weer van de partij. Één van de nonnen wilden me even privé spreken. Schijnbaar heeft de aannemer van hun gebouw (klooster) grote fouten gemaakt en hebben ze hulp nodig. Haar vraag of ik maandag ochtend even wil komen kijken en de aannemer te woord wil staan. Voor mij een kleine moeite en we zullen elkaar toch een handje moeten helpen. De nonnen draaien namelijk veel van de lokale projecten en zijn dus van essentieel belang bij het slagen hiervan!

De rest van de ochtend moest ik op het kantoor doorbrengen omdat de constructeur alle op- en aanmerkingen op mijn tekeningen had gestuurd. Aangezien er altijd wel weer iets verandert was het weer een lastige klus om over duizenden kilometers te communiceren. Daarbij is het niet mijn grootste hobby op uitvoeringsniveau uit te rekenen (materiaal staten, etc.). Maar het moet gebeuren dus schouders eronder en gaan. Gelukkig had ik aan het einde van de ochtend alles uitgewerkt en konden Luke en ik de bestelling voor het staal plaatsen. We willen op maandag namelijk beginnen met het afgraven van de fundering en het buigen van de wapening. Dan moet er natuurlijk wel staal zijn om te buigen.

Op de middag bleek dat de bulldozer zonder benzine zat en dat we de volgende ochtend verder zouden gaan. Geen probleem want we hebben tot maandag voor het vlak maken van het terrein en het uitzetten van het gebouw. Dan is het natuurlijk wel handig als we constructie-tekeningen hebben van de fundering en vloer. Ik moest op de middag weer aan de slag om alles klaar te maken voor de volgende dag, we moeten dan immers alles uitzetten voor maandag! Na een lange dag werken kon ik naar huis en ben ik in de avond gezellig even bij Bob langs geweest. Toch altijd fijn als je aan het einde van de dag even alles door kunt nemen en gezellig bij kunt praten!

 

Vrijdag 05-07

Weer een drukke ochtend op het kantoor. Het uitwerken van de staal berekeningen voor het bestellen is toch wat meer werk dan ik in eerste instantie had gedacht.Ik kreeg een behoorlijk aantal wijzigingen op mijn berekeningen (niet mijn sterkste punt ;) ). Geen probleem, maar ik ben liever druk in de weer op de site. Aan het einde van ochtend had ik gelukkig alles op orde en kon ik snel voor de lunch nog even langs de site rijden. Daar waren de algemene graafwerkzaamheden klaar en konden we na de middag beginnen met het uitzetten.

Het uitzetten bleek nog een hele klus. Een gebouw van 600m2 uitlijnen met 3 naast gelegen gebouw valt niet mee. Helemaal als je een nylondraad hebt van 40 meter en een meetlint van 30 meter. We hebben het gebouw nu in lijn gezet met de zijkant van het vocational training center en het scheikundelokaal. Zo hoort de hal ruimtelijk echt bij de middelbare school.
Na een middagje meetwerk hadden we de buitenste lijn van het gebouw staan en konden met een afwijking van 50mm tevreden ons werk laten voor wat het was. Immers we hebben de hele zaterdag voor het uitmeten.

Bij terugkeer op het kantoor nog snel even samen met Luke de eerste bestelling gedaan. Het is namelijk wel handig dat we voor maandag het juiste gereedschap en staal voor handen hebben, om de voorbereidingen voor de fundering te maken.

 

Zaterdag 06-07

Onder het mom van; ‘meten is weten’, een lekker dagje in het veld. Bij het uitleggen van het type fundering kom ik er al snel achter dat Asembo (aannemer) niet helemaal begreep wat de bedoeling is. Na een uitgebreid overleg trek ik de conclusie dat wat ik leuk getekend heb, gewoon niet door hun uitgevoerd kan worden. Dat betekende dus; terug naar de tekentafel.

Om 16:00 had ik alles aangepast en weer opnieuw afgedrukt. Net op tijd want ik had een vergadering met de vertegenwoordiging van de kampen en van het habitat project, hoofd personeel, hoofd bewaking, etc. Ik was namelijk op maandag even door de kampen gelopen, hier kwam ik erachter dat de bewoners zich wederom niet hielden aan gemaakte afspraken. Nu ze na de laatste bijeenkomst zelf een vertegenwoordiging aan hadden gewezen, de hoogste tijd om ze eens te benaderen. Na 1,5 uur vergaderen kwamen we erachter dat er na mijn vertrek een hoop afspraken niet waren gecommuniceerd

Ondanks de stromende regen ben ik samen met de vertegenwoordiging
door de kampen gelopen om ze de grenzen van landbouwgrond aan te wijzen en nieuwe afspraken te maken wanneer ze de overtreden gebieden moeten verlaten. Gelukkig is nu alles duidelijk en zijn ze blij dat ze tot het einde van het jaar hun gewassen mogen groeien. Ik kwam om 19:00 drijfnat thuis aan en kon na een warm bad tevreden mijn bedje opzoeken.

 

Zondag 07-07

Zondag is normaal een dag van de Heer in Kenia, maar helaas moet ik er ook vandaag aan geloven. Mijn studenten zitten namelijk dringend te wachten op hun beoordelingen, hoogste tijd om eens wat van mijn 50cm hoge stapel weg te werken. Zodra ik mijn eerste A0 open sla, staat mijn 4 jaar oude buurjongetje Elvis voor mijn neus. Met in zijn handen (jullie raden het al) een voetbal die ongeveer zo groot was als zijn gehele boven lichaam. Natuurlijk ben ik de laatste op deze wereld die zoiets kan weerstaan dus moesten mijn studenten maar wachten. Nu is normaal een potje voetbal met een 4 jarige buurjongen niet zo’n probleem, maar ik kan jullie vertellen; die 2600 meter hoogte voel je na het eerste sprintje al.

Toen ik tevreden samen met mijn buurjongetje met een groot stuk ananas en een flesje water in de schaduw zat kwam zijn vader Patrick naar buiten. Of ik zin had in een potje badminton, haha wederom kon ik geen nee zeggen. Na een gezellig ochtend/middagje met de buurtjes beloofde ik volgende zondag een hut van bamboe te bouwen en ben ik onder de douche gesprongen. Immers moet ik om 16:00 bij het habitat dorp zijn voor een vergadering met de gemeenschap.

Ik was om 15:00 al weg gereden omdat ik dan nog even op mijn gemakje rond kon lopen. Nou op je gemakje, bij aankomst stonden er meteen al weer 25 kinderen rond me te springen en Kalonzo te roepen. Eerste observatie: het mais staat 2,5 meter hoog, het is rustig, iedereen is vrolijk en vriendelijk en alles lijkt op orde. Kortom het gaat fantastisch met de gemeenschap. Eerder deze week had ik al een officieel rapport van ze ontvangen met een lijst met wijzigingen en aanvragen. Ik was als een vader zo trots, de gemeenschap is zichzelf echt aan het organiseren en dat helemaal zonder mij. Nog even en ze hebben me helemaal niet meer nodig, oftewel een volledig zelfstandige democratische gemeenschap en dat in 1 jaar tijd!

Na een goede vergadering ben ik om 18:30 naar Nick gereden om gezellig bij te praten. Nick werkt sinds kort voor de kwekerij en blijkt nu al van onschatbare waarde. Zonder hem waren we nu nog druk met het uitvlakken van de grond. Om 20:00 was ik al weer gesloopt en ben ik snel naar huis gereden. Het ritme in Kenia is zo ontzettend anders, echt in extremen. Overdag hard werken en in de avond vroeg naar bed. Maar dat is maar goed ook want de maandag gaat het echte werk beginnen!

 

Maandag 08-07

 

 

De eerste gedachte toen ik wakker werd; Tom wordt vandaag 30! Even whatsappen dus! Des te meer motivatie om deze dag die ik eigenlijk met hem had moeten vieren, om te zetten in nuttig werk in Kenia! Bij aankomst op de bouw kwam ik erachter dat het werk dat Asembo op zaterdag middag zelfstandig uit had gezet van geen meter klopte. Hierdoor kon ik helaas niet op tijd bij de nonnen zijn om hun huis na te lopen. Om 10:00 kwam zuster Maria al kijken waar ik bleef, toen ze zag waar ik mee bezig was, begreep ze direct waarom ik laat was. Haar eerste reactie was verbazing: ‘Michael its going so fast!’ Uiteindelijk was ik pas om 11:00 bij de nonnen, na een korte inspectie werd het al snel duidelijk dat de lokale aannemer een hoop geld in eigen zakken had gestoken. Daarbij was hij tijdens de afwerking nogal gehaast geweest; alles schots en scheef. Vervelend voor deze dames op leeftijd want bij het openen en sluiten van de meeste ramen en deuren hebben ze hulp van buitenaf nodig. Niet helemaal praktisch dus..

Tijdens het afcontroleren van het laatste uitzetwerk van Asembo werd ik gebeld door Sophie (voorzitter Desece). Begin dit jaar hadden Corné (mede architect en goede vriend) en ik een eerste aanzet gedaan voor ontwerp dat uiteindelijk nooit van de grond is gekomen. Na aandringen van Ad heb ik bij aankomst in Kenia contact opgenomen met Sophie die nog altijd dol enthousiast is van onze plannen. Ze vertelde me dat ze me woensdag ochtend op komt halen en dat we samen naar de locatie rijden. Ik moet dus nog even flink aan de bak om alle wijzigingen aan het ontwerp door te voeren voor woensdag. Daar ben ik tot het einde van de middag druk mee geweest (later zal ik er wat meer van laten zien!). Morgen ochtend rijd ik eerst even langs bij Asembo om te controleren of ze de beugels voor de fundering goed maken.

 

Note

Jullie hebben ze misschien al op Facebook voorbij zijn komen, maar Michiel heeft een aantal prachtige 360° panorama foto’s gemaakt. Deze kunnen jullie vanaf nu ook op de site terug vinden. Klik gewoon simpel op de ‘play’ icoontje tussen de tekst en de afbeelding opent automatisch. 
Deze foto’s geven een erg helder beeld van de locatie, voor alle arme mensen die het nog niet hebben kunnen bezoeken.

 

Dinsdag 09-07

Asembo heeft speciaal uit Kitale een staalbewerker laten komen, om het staal voor de fundering te maken (zie foto). Bij mijn ochtend controle trof ik een professionele Keniaanse werkbank aan. De mannen waren al druk bezig met het maken van de eerste beugel. De rest van de 30 bouwvakkers waren aan het zwoegen in de sleuven van de fundering. Er was wat gemopper; de 30cm brede strook die zo’n 1,2 meter diep moet worden is niet de eenvoudigste plaats om te graven. Daarbij zal zo’n 30cm van het volledige 600m2 grote grondvlak uitgegraven moeten worden. Als we de deadline van de dinsdag erop zouden willen halen, was er werk aan de winkel!

Bij het controleren van de beugels zaten er behoorlijk wat afwijkingen in. Na drie beugels en een hoop verstelwerk van de werkbank hadden ze de perfecte beugel afmetingen. Het blijft je verbazen hoe ze op deze manier zo precies weten te werken. Met in totaal zo’n 600 beugels te maken natuurlijk wel erg fijn dat we iemand hebben die zo snel werkt!

Gisteren had ik na het werk Bea nog even gesproken over het project. Zij schrok van de omvang van het project, het had immers terug moeten worden gebracht naar rond de 500m2. Na een korte berekening kwamen we erachter dat we met de huidige bouwregel van 18.000 KsH/m2 twee keer over budget zouden gaan. De rest van mijn dinsdag stond dan ook in het teken van het doornemen van de begroting. Uit de gegevens van de ‘special needs home’ kon ik opmaken dan we op dit moment (met huidige constructie) rond de 14.500 KsH/m2 hebben gebouwd. Dit zou betekenen dat we nog altijd in de problemen zouden komen met de financiën. Er zit niks anders op dan het hele project door te gaan rekenen. Nu had ik dit al voor al het staal gedaan, maar we moesten nu echt het hele project uit gaan werken. Niet mijn grootste hobby maar het voegt wel een nieuwe rol toe aan mijn petten collectie hier op Mt Elgon. Ik ben nu verantwoordelijk voor: Stedenbouwkundige opzet van het gebied, architectonische concept ontwikkeling, bouwkundige uitwerking, constructieve uitwerking, werk voorbereiding, kosten calculator, project coördinator en bouw begeleider. Is toch weer eens een andere manier om je vakantie door te brengen.

In de avond uren heb ik nog even aan de tekeningen van Sophie gezeten. Daar moet ik morgen toch wel echt het e.e.a. voor kunnen leggen aan de Chairman en board van Desece.

 

Woensdag 10-07

Ik heb met Asembo en Luke afgesproken om elkaar om 8:00 te treffen op het kantoor om onze stappen voor de komende dagen door te nemen. Wie rekent wat uit en hoe brengen we dit bij elkaar tot een gedetailleerde ‘bill of quantity’. Daarbij wil ik graag een excel bestand op gaan zetten waarin alle standaard kosten per m2 of per stuk op is genomen. Hierdoor kan Luke in de toekomst een precieze berekening maken van de kosten. Zo zal er waarschijnlijk weinig verschil zitten tussen de project begroting en de daadwerkelijke kosten berekening. Helaas stond om 8:30 mijn chauffeur al klaar (we hadden 10:30) afgesproken. Kortom even snel bespreking afronden alles afdrukken voor de dag en hop in de auto. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar het project en moest echt nog even wat spullen kopen voor het inmeten. Sophie had namelijk een maand geleden een gedetailleerde kaart van het terrein gestuurd maar hier zat een maat afwijking in van 35 meter.

Er is niks lekkerder dan in de ochtend lekker door het land rijden. De omgeving hier is echt magisch! Na een uur kwamen we aan in Kitale hier even gestopt bij Turner Barker voor wat aankopen. Daarna doorgereden naar de Kitale club waar Sophie en de Chairman al op me stonden te wachten. Na een warme begroeting meteen maar door gereden ik wil namelijk niet op het heetst van de dag op het terrein is staan te meten. Na al die jaren ervaring in Afrika is dat toch wel les 1. De zon is hier zo ongelooflijk fel (komt door de hoogte en positie rond de evenaar) en dan met een temperatuur van 30 graden; wat te veel voor de gemiddelde blanke. Bij aankomst moet zoals altijd eerst iedereen de hand worden geschud. Na een kopje Keniaanse thee en wat mandazi (heerlijk ontbijt broodje), snel het veld in het was namelijk al 11 uur.

Na 1,5 uur inmeten was het al duidelijk waar de maat afwijkingen zaten en was het tijd voor business. Sophie en de Chairman zaten al op me te wachten om de volgende stappen te bespreken. Desece wil ik namelijk als eerste lokale NGO mijn bedrijf gaan ondersteunen, dit betekent wel dat we even over de kosten e.d. moeten praten. Na een lang overleg (ook het masterplan + ontwerpen doorgenomen) had iedereen een knorrende maag. Hoog tijd om terug naar Kitale te rijden voor een lekkere lunch op de club. Dit was erg gezellig… misschien wel iets te gezellig want ik schrok toen het 17:00 was. Voor mij niet echt een probleem, wel voor mijn chauffeur. De lokale wegen zijn een leuke uitdaging overdag maar wanneer het donker is een absolute ramp. De chauffeur was blij om te horen dat ik me daar druk over maakte want hij zat al op me te wachten. Na een warm afscheid was het tijd om terug naar de berg te rijden. Het was inmiddels al bijna donker toen ik thuis was. Zoals elke dag rest er dan niets meer dan een warme douche, een hapje eten en naar bed.

 

Donderdag 11-07

Even een paar extra foto’s van het Habitat project. Dit project is al enige tijd geleden opgeleverd, maar de mensen zijn nog altijd druk bezig om hun community te bouwen. Dit is sterk in lijn met de visie van Michiel voor het dorp; zorgen voor een sterke basis en dan…. handen los! Een zelfstandige gemeenschap! Het is een pracht om te zien, Michiel. 
Liefs, Maaike

 

Ik heb wederom met Asembo en Luke afgesproken om alles door te nemen. Helaas heb ik niet veel meer kunnen doen dus staat mijn donderdag in het teken van rekenen, rekenen en nog eens rekenen. Niet te verwarren met drommels van Bassie en Adriaan ;) hoewel het gevoel toch wel bijna hetzelfde is. Het uitrekenen van al het hout, dakplaten, metselwerk, stucwerk, etc. is een hele uitdaging. Maar na een volle dag er aan te hebben gezeten ben ik eindelijk klaar. Luke zal dit verwerken in de ‘bill of quantity’ en zal hij samen met Asembo een definitieve berekening aan mij voorleggen.

Bob is zojuist geland met bezoek, hij heeft zijn 18 jarige neefje uit Zweden een ticket gegeven voor zijn verjaardag en hij komt gezellig een aantal maanden op bezoek. Ook is er een vriend uit Nairobi mee die een tijdje bij mij in huis zal wonen. Wel zo gezellig want hele dagen alleen in huis is ook niks. Als welkomst heeft Bea mij ook uitgenodigd om mee naar de dam te gaan voor het betere vis werk. Erg leuk altijd om daar te zijn, gezellig een kopje thee terwijl de zon onder gaat. Altijd zo’n mooi gezicht, heerlijk om de dag zo af te sluiten!