Dagboek Mt. Elgon, Kenia – Deel 5

Beste Allemaal,

Drie maanden Kenia komen langzaam tot een eind. Mijn laatste week gaat vandaag officieel in en ondanks dat ik dat heel erg jammer vind ben ik ook blij om weer naar huis te gaan! Drie maanden van 7 dagen in de week werken met gemiddeld 11 uur per dag hebben me toch wel erg moe gemaakt. Maar mijn 3 maanden waren niet alleen gevuld met werken! Want het werk wat ik doe mag je eigenlijk niet eens werken noemen! Elke dag ga ik met liefde, plezier en passie weer op mijn motor naar het kantoor en de projecten. Elke dag gevuld met nieuwe avonturen, problemen, helpen, ondersteunen, lachen en soms een beetje sippen.

 

Met 7 bouwprojecten op 3 locaties en ongeveer 100 bouwvakkers is het elke dag weer een drukte van bellen en regelen. Maar het is fantastisch om in het centrum van de bouwstorm te mogen staan en te zien hoe mijn ontwerpen en plannen zich soms heel erg langzaam en soms ineens heel erg snel ontwikkelen. Het gevoel van trots wat ik krijg als ik zoals vandaag langs de projecten rijd is moeilijk uit te leggen. Goed ik zal de zoetsappigheid verder voor mijn laatste post in Kenia bewaren! Want o o o wat is er weer een hoop gebeurd sinds de laatste keer dat ik heb geschreven. Allereerst moet ik Maaike ontzettend bedanken voor haar mooie en warme woorden over haar verblijf hier. Persoonlijk moet ik zeggen dat het enige wat Maaike heeft gedaan is werken werken werken. Ze had op geen beter moment kunnen komen want ik kwam om in het werk! Om mijn verhaal voor de verandering enige structuur te geven zal ik per project de vorderingen laten zien en uitleggen.

Habitat
Wat een waanzinnige vooruitgang hebben we gemaakt! De laatste huizen worden gebouwd en steeds meer mensen trekken in hun nieuwe huizen. Wat tegenwoordig elke dag een vrolijk gezicht van families trek die met hun hele inboedel voorbij komen. De mensen zijn gelukkig en daar ben ik blij om. Van de week is de laatste bijeenkomst geweest (sectie 4) waar ook Nancy bij zat (de schat die elke dag voor me kookt en poetst, wat zou ik toch zonder haar moeten!), maar ook Ronald (bekent van achter de balie in het kantoor). Morgen gaan zij hun huisje uitkiezen en daarmee zullen we in totaal zo’n 72 mensen een nieuw huis hebben aangeboden!

Naast al die vreugde is er ook een hoop geregel. De mensen die uit hun huis gaan moeten of hun huizen verwijderen (camp Russia en Lokobo) of deze aan een andere familie aanbieden. 1 van mijn taken was namelijk het leeg maken van Camp Russia en het verwijderen van de huizen daar. Soms zijn er families die illegaal al jaren op de farm wonen en dat is niet altijd even makkelijk. De administratie die met deze actie gepaard gaat kan ik moeilijk uitleggen maar is gigantisch. Gelukkig heb ik na veel moeite een kaart op weten te stellen met alle huizen in de kampen. Daarnaast heeft nu elk huis een nummertje en is dat voor de administratie wat makkelijker. Helaas zijn er gevallen van mensen die land innemen, stelen van leegstaande huizen en soms kleine schermutselingen. Dat maakt het allemaal niet veel makkelijker… Gelukkig doe ik alles met de camp-leader (Fred) en hoofd bewaking Andrew. Zonder hun zou het een zware klus zijn geworden. Komend weekend zal ik het nieuwe huizenproject uit gaan zetten (32 woningen eerste fase, 64 woningen tweede fase)!

Daarnaast was het ook reden voor een feestje! Ik had de werkers vorige keer al een barbecue beloofd als bedankje maar toen werd het soda en mandazi. Nu hadden Bea en Joshua alles voor me geregeld (ik moest deze dag namelijk met vader Leo de bouw in west-pokot starten) want ik had zelf weinig tijd. Ondanks het ontbreken van Jack (manager Habitat) was het een geslaagd feest en heb ik hele mooie woorden van Bea gehad (zie filmpje). Ik had hiervoor uitgebreid alle team, management van de farm en natuurlijk Bob en Bea voor deze waanzinnige tijd! Het was voor mij persoonlijk een emotioneel moment. Hier heb ik lang voor gezwoegd, dit moment dat we met 80 man bij elkaar zitten en trots en blij kunnen zijn op wat we bereikt hebben. Hiermee komt dit project tot een officieel einde hoewel we nog even door moeten om alle puntjes op de i te zetten maar toch! Vanaf hier gaan we gewoon gezellig met de meeste mensen door op naar het volgende huizenproject! In juli is de officiële opening van het project en tegen die tijd zal ik nog even op en neer naar Kenia gaan om foto’s te maken om dit project officieel in de portofolio van Back2africa te stoppen!

New development site
Disabled childrens home gaat als een speerrrrr! Naar weken van problemen met materialen, leveringen en gerommel op het kantoor had ik dan eindelijk de volledige capaciteit aanwezig om het project een flinke zwengel te geven. Vandaag is de lenthel gestort en zal spoedig het dak volgen!

Het orthopedisch centrum is hetzelfde verhaal. Deze loopt namelijk parallel aan de disabled home. Bij dit project zullen we vrijdag of zaterdag de balk storten en volgende week aan het dak kunnen beginnen. Goed ik zeg de foto’s spreken voor zich!

 

De keuken van primary school is ook zo goed als af en heeft alleen nog een likje verf+goten nodig!

 

De metselaars praktijkruimte is ook zo goed als af. Dit gebouw heeft al een likje verf gekregen maar wacht nog op zijn goten. Ik verwacht dat dit volgende week allemaal klaar is.

Waterhuishouding is helaas nog niet gelukt maar heb me voorgenomen dat ik het noodzakelijke verzorg voordat ik vertrek (ik vlieg volgende week woensdag naar Nairobi).

Dan ben ik heel erg trots en blij om aan te mogen kondigen dat ik morgen begin aan de jongens dormitory! Ik kan jullie moeilijk uitleggen hoe blij de studenten en docenten hier zijn dat het geld op de valreep toch nog binnen is gekomen. Martin (headmaster) is door het dolle heen en ik ga er voor zorgen dat de vloer gestort wordt op de dag dat ik vertrek!

 

De Farm
Ja, ook had ik klusjes voor Bob die gedaan moesten worden. Ik moest een wasstraat voor de vrachtwagens maken en een inspectie straat om goed onder de vrachtwagens te kunnen kijken. Dit project moet nog even wachten op realisatie maar het ontwerp ligt er al!

De weg, pfoe wat is dat een pittige kluif geweest. Lang heb ik moeten wachten tot de mal die ik ontworpen had voor de cabrio bricks maar van de week was hij dan eindelijk klaar en zie hier het resultaat! Ik ga voor ik vertrek 40 teststenen maken en deze in een stukje weg plaatsen. Dan laten we de lorries er een aantal keer op en neer over rijden om te kijken wat de beste steen is. Later dus meer!

West pokot
Ja met heel veel trots kan ik zeggen dat het project van vader Leo dan ook eindelijk begonnen is!
Vorige week heb ik samen met de aannemer en de heren op leeftijd (vader Leo en McNabb ) mijn ontwerp besproken, de fundering uitgezet en is het graven begonnen! Komende donderdag ga ik met het definitieve contract die kant op om er voor te zorgen dat alles goed gedocumenteerd achter word gelaten. Daarnaast heb ik van Tom te horen gekregen dat de sponsoring zo goed als rond is en dat we het project zo goed als zeker kant en klaar aan de gehandicapte kinderen kunnen achterlaten. Ik ben helemaal blij! Na wat berekeningen van mijn hand is het gebouw zo goed als 17 juni klaar voor gebruik. Als Tom en ik van de zomer naar Kenia gaan zullen we het project zeker even bezoeken en foto’s maken.

 

Goed dat was weer even een update. Ik vertrek dus volgende week woensdag naar Nairobi waar ik een aantal bekende Keniaanse architecten ga ontmoeten! Dus daar heb ik super veel zin in. Dan vlieg ik vrijdag avond weer richting ons koude kikkerlandje. Maar tot die tijd heb ik nog wat bergen te verzetten dus ik ga snel weer aan de slag! Tot heel erg snel allemaal.

Groetjes Michiel

7 thoughts on “Dagboek Mt. Elgon, Kenia – Deel 5

  1. Chapeau!!
    Het is groots wat je hebt gedaan. Weet je, Michiel, jij en wij geven hoop in dit achtergebleven gebied en dat is zo belangrijk in het leven!

    Ik ben trots op je!!!

    • Beste Ad,

      Bedankt voor je warme berichtje. Ik denk nog vaak terug aan die eerste keer dat Lars en ik bij je aan de keukentafel zaten. Op weg naar huis zei ik tegen Lars Mt. Elgon kan wel even wachten want dat zit toch wel goed. Nu een kleine 5 jaar verder moet je eens kijken wat we allemaal hebben bereikt. Ik voel me ontzettend gesteund en de mooie en warme woorden van jullie, Bob & Bea, Mozes & Geoffrey en nog vele anderen voeden mijn motor.

      Zonder jullie zou dit allemaal niet mogelijk zijn geweest. Ik ben trots dat ik zulke mensen heb mogen leren kennen en dat jullie mij hebben gekozen als jullie steun. Lieve Ad en Ank ontzettend bedankt voor alles wat jullie voor me hebben gedaan. Ik kom jullie snel opzoeken!

      Warme groet uit Kenia
      Michiel

  2. Beste Michiel, al kennen wij elkaar niet, toch wil ik je mijn respect overbrengen.
    Onder totaal andere omstandigheden dan dat je gewend bent, zo te opereren, getuigd van visie en passie. Geweldig wat je daar voor elkaar gekregen hebt en ik wens je de tijd toe, waarin je weer tot rust komt. En daarna….gewoon weer vlammen!!
    Veel succes en nogmaals, fantastisch wat je daar voor de medemens doet.
    Met vriendelijke groet, Joop
    zwager van Ad, die me de mail heeft gestuurd.

    • Beste Joop,

      Wat leuk dat je een bericht achterlaat! En wat voor een bericht!
      Altijd leuk om te horen van iemand die ik niet ken wat hij van mijn werk vind. Het is moeilijk uit te leggen wat een gigantische privilege het is om van je hobby je beroep te mogen maken en daarmee mensen in ontwikkelingslanden te kunnen helpen. Zonder Ad en Ank zou ik nooit op de schaal kunnen werken dat ik nu doe! Nogmaals bedankt voor de warme woorden en wellicht ontmoeten we elkaar eens!

      Groetjes,
      Michiel

  3. Jeetje Michiel, ik val helemaal stil. Wat heb jij, en nog, giga-hard gewerkt man!!! Heel gaaf dat je die filmpjes en foto’s erbij hebt gezet. Zo kan ik me meteen voorstellen hoe en waar e.e.a. komt te staan. Ad en ik hopen je gauw weer te zien en vooral te spreken als je idd weer in dit kikkerlandje (want het regent hier al de hele dag, getver!) terug bent. Goede reis en doe je vooral Bea, Bob, Mozes en Geoffrey mijn hartelijke groeten. Liefs, Ank xxx

  4. Dag Michiel!
    Ik heb ontzettend genoten van al dat ‘werken werken werken’, dus een straf was het niet 🙂
    Vandaag vertrek je al weer van Mt Elgon… ik wens je een hele goede terugreis, en geef iedereen daar de hartelijke groeten van me.
    Tot snel!
    Maaike

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *